Thomas von Vegesack, writer, intellectual and Vice President of PEN International, who died on 9th May 2012, will be remembered by all at PEN for his outstanding contribution to literature and the defence of free expression. A Swedish publisher and writer, he was Chair of Swedish PEN 1978-87 and Chair of PEN International’s Writers in Prison Committee 1987-92. He was passionate about PEN and gave a huge amount to us both within Sweden and internationally. By his friends and colleagues, he was valued and esteemed for his unwaveringly loyal and courageous commitment to freedom of expression.

I think of Thomas von Vegesack as one of the founding fathers of PEN International. He was fearless, principled and utterly devoted to a vision of PEN as a leader in freedom of expression work. His leadership as Chair of the WiPC, and subsequent quiet, wise counsel as a Vice President strengthened PEN immeasurably – Marian Botsford Fraser, Chair of the Writers in Prison Committee.
Vegesack published a broad variety of works including a biography of his father, a history of the freedom of the Swedish press, and, more recently an autobiographical book based on his memories of PEN, Days With PEN. In the book, Vegesack looks back on his time as Chair of PEN International’s WiPC, during which he was monitored by the Stasi and searched by the KGB.

Eugene Schoulgin, Vice President of PEN International and close personal friend of Thomas’, writes:

The news that our friend and important PEN member Thomas von Vegesack died yesterday reached us and filled, I am sure, many of us who had the privilege to know him with grief.

Thomas was a man who never bargained with his ideals, who always stood clear and visible on the side of those oppressed and those who spoke up against all kinds of injustice. He was a true intellectual and when he spoke people had to listen. In PEN he frequently solved seemingly endless disputes by uttering two or three sentences, often followed by this typical short laughter and a “yes”. He was highly valued by all of us who had the opportunity to learn from his rich experience, and few knew PEN and our rather complicated organization better than Thomas.

We who worked particularly in the Writers in Prison Committee have a special reason to be grateful to Thomas von Vegesack. As Chair of the committee he worked tirelessly with the staff in London and I believe we all not only respected him, but also learned to love him as a warmhearted and careful person with a great sense of humor. With his death we in PEN have lost one of our most important personalities and a dear friend.

May he rest in peace!

Thomas will be sadly missed by the PEN community and our thoughts are with his family.

Laura McVeigh
Executive Director
PEN International

[aanwezig: Elly Schippers, Jan Honout, Barber vd Pol, Rudolf Geel, Kees Klok, Hester Knibbe, Jan Boerstoel, Mineke Schipper; afwezig met bericht: Hans Groenewegen, Tilly Hermans,Hanneke Eggels ]
Opening en vaststelling agenda – Voorzitter René Appel opent de ALV
Voorlezen PEN-handvest – Aleid Truijens leest het PEN-handvest voor. Voorzitter René Appel stelt dat de vertaling van het handvest aan een actualisering toe is. Oud-voorzitter Hester Knibbe geeft aan dat de Engelse tekst in 2007 al is aangepast, een deel van die aanpassing is reeds overgenomen.
Herdenking overleden leden – prof. dr. J.W. Oerlemans en Hella Haasse. Na het voorlezen van een gedicht van Haasse door Job Degenaar wordt een minuut stilte in acht genomen.
Verslag van de ALV van 18 december 2010 (zie bijlage op de website)
De notulen  worden onder dankzegging goedgekeurd.
Mededelingen en ingekomen stukken
Er zijn geen specifieke ingekomen stukken voor deze ALV (uiteraard wel veel voor het bestuur, maar het is ondoenlijk om die allemaal aan de orde te laten komen). Het bestuur vindt drie e-mails die beschouwd mogen worden als ‘ingekomen stukken’ van belang voor deze vergadering: 1: over de naam PEN-club. Jana Beranova heeft het bestuur een bericht gestuurd. Ze vond het achterhaald dat de naam ‘PEN-club’ nog gehanteerd wordt. Voorzitter René Appel heeft haar geantwoord dat dit de naam is die officieel in de statuten te vinden is.
2: Het al of niet besloten karakter van de ALV en de openbaarheid van de notulen van de ALV. De vergadering is besloten, maar de notulen van de voorgaande ALV waren op de website van PEN te vinden. Oud-voorzitter Hester Knibbe heeft hierover een vraag gesteld. Het bestuur heeft een en ander nagekeken in de statuten. Daarin is niets te vinden over de beslotenheid van de vergadering en ook niets over de eventuele niet-openbaarmaking van de notulen. Oud-voorzitter Hester Knibbe benadrukt dat de vergadering altijd alleen voor leden toegankelijk is, en dat het logisch is dat de notulen daarom niet openbaar zijn. Voorzitter René Appel benadrukt dat openbaarheid een groot goed is, maar dat discussies over personen niet mogen worden opgenomen in de openbare notulen. Ook Jan Boerstoel  stelt dat de ledenvergadering besloten is/was. Mogen de notulen nu wel of niet op de website? Dat is de vraag. Oud-voorzitter Hester Knibbe zegt dat de tijden erg veranderd zijn, maar dat men daar vroeger bij het opstellen van de notulen natuurlijk geen rekening mee heeft gehouden, zodat het logisch is dat er wat publicatie/inzage op internet betreft niets over terug te vinden is in de statuten. Voorzitter René Appel stelt, deze inbreng wegende, dat er een terughoudend, algemeen verslag op de website geplaatst zou kunnen worden, met name terughoudend als het gaat om financiële aangelegenheden. Bovendien zal in de nieuwe statuten moeten worden opgenomen dat slechts leden en ereleden stemrecht hebben tijdens de vergadering.
3: Het bericht van het ministerie over de subsidie voor PEN. We hebben voor het jaar 2011 subsidie ontvangen en zullen, zoals het er nu uitziet, ook voor 2012 op subsidie mogen rekenen. Een verheugend bericht. De activiteiten van PEN zijn namelijk uitgebreid en PEN heeft zich als organisatie verder geprofessionaliseerd.
In datzelfde kader volgen enkele mededelingen en een kort overzicht van PEN in 2011. De gezamenlijke activiteiten PEN en PEN Vlaanderen zijn door Pen Vlaanderen impliciet opgezegd, zodat de lezingen nu ook afzonderlijk verlopen. In 2011 zijn, voor het eerst in samenwerking met Writers Unlimited/Winternachten de Oxfam-Novib PEN Awards uitgereikt aan ondermeer filmmaker Nekrasov. In maart 2011 heeft de WorldWide-reading plaatsgevonden, om aandacht te vragen voor de gevangen Nobelprijswinnaar Liu Xiabao. In de loop van het voorjaar is PEN de samenwerking aangegaan met Amnesty. Hier is veel tijd in gaan zitten, met name rond de China-actie.  In de toekomst zal er meer aandacht worden geschonken aan de PEN-signatuur. Hoe goed de samenwerking met Amnesty ook is bevallen, PEN heeft een eigen karakter, de vrijheid van literaire expressie is haar speerpunt. In het kader van de samenwerking rond China heeft in juni 2011 in de Pulchri-studio in Den Haag  een debat plaatsgevonden, met secretaris Manon Uphoff in het forum namens PEN-Nederland. Om de zichtbaarheid en de bekendheid van PEN en de PEN-activiteiten te vergroten heeft PEN dit jaar een stand gehad op Manuscripta. Ook is er een nog nauwere samenwerking met het PEN Emergency Fund en met de VvL (op het gebied van de ledenadministratie en verdere digitalisering).
Verslag van het Internationale PEN-congres in Belgrado (september 2011). Secretaris Manon Uphoff licht enkele highs en lows toe en verwijst voor meer informatie naar het uitgebreide verslag dat op de website te vinden is. Er is een voorzichtig begin gemaakt met de vorming van een Europan Network. Ook PEN International is bezig met de vergroting van haar slagvaardigheid, en  vooral met de verbetering van de communicatie. Digitalisering, het gebruik van internet speelt hierin een grote rol. De aanwezige leden pleiten voor een digitale nieuwsbrief van PEN Nederland. De voorzitter stelt dat helaas nog veel leden (ongeveer de helft) van PEN Nederland niet digitaal bereikbaar zijn. Oproepen om e-mailadressen aan het secretariaat op te geven, hebben nog weinig resultaat.
ICORN (International Cities of Refugees Network) –  Ronald Bos geeft een toelichting op de ‘vluchtsteden’ Amsterdam en Tilburg; in Tilburg is voor het eerst iemand uitgenodigd. Wat betreft Utrecht, er was een goed contact met Rosi Braidotti en Wiljan van den Akker van de Universiteit Utrecht.  Helaas hebben de bezuinigingen ook hier invloed en ligt het project stil. Voor Den Haag geldt hetzelfde. De gemeente kan en wil op dit moment geen prioriteit aan ICORN geven. Groningen ligt eveneens stil wegens geldgebrek. Het is een teleurstellend resultaat dat het gevolg is van de bezuinigingen. PEN-lid Elly Schippers vraagt of er al iets bekend is over het volgende jaar, wat is er te verwachten? Zoekt PEN/ICORN naar andere bronnen? Bestuurslid Ronald Bos antwoordt dat dit niet zo makkelijk is. Het gaat niet alleen om geld, als de gemeentes zich terugtrekken mis je ook het complete organisatieapparaat. Bestuurslid Ruben van Gogh bevestigt dit.
WiPC (Writers in Prison Committee) – Job Degenaar van het WipC geeft een overzicht. Dit jaar, 2011, waren er 900 cases, dat is erg veel. Van de 145 PEN-centra hebben er 64 een WiPC. Eerst het slechte nieuws. De situatie in Mexico is meer dan rampzalig, hoewel de meeste moorden door het publiek in verband worden gebracht met drugs, is dit lang niet altijd het geval en worden de ‘drugsmoorden’ ook gebruikt om af te komen van kritische schrijvers en journalisten. Er is eveneens slecht nieuws uit de landen van de Jasmijn-revolutie. De situatie in Turkije is ook zorgelijk. Honorary member  Ragip Zorokulu en  42 anderen zijn opgepakt. Lichtpuntjes zijn er ook; de vrijlatingen, ondermeer in Cuba, de nobelprijs voor Liu Xiabao. Job Degenaar constateert een groeiend aantal actiedagen. Dat maakt het moeilijker om bij alles mee te doen. De voorzitter van Independent Chinese Pen was bij het PEN/Amnestydebat over China (op Manuscripta) aanwezig. Er zal vanuit PEN Nederland op 26 januari 2012 weer een actie plaatsvinden tijdens de nationale gedichtendag. Ook worden er weer vele brieven gestuurd (Rapid action). Het jaarlijkse overzicht van belangrijkste cases [resoluties] zal begin 2012 in te zien zijn op de PEN-website. Over de jaarlijkse kaartenactie ligt informatie op tafel. Job Degenaar sluit af met een citaat van Wim Zaal, dat het belang van deze kaartenactie onderstreept. De kaarten blijken keer op keer een grote steun te zijn. 
PEN-dispuut en PEN/Oxfam-Novib Awards – Secretaris Manon Uphoff licht toe: de samenwerking met Writers Unlimited wordt voortgezet. Het programma voor 2012 is zo goed als rond. Op 19 januari 2012 vindt de uitreiking van de Awards plaats in Den Haag, tijdens de opening van het festival Writers Unlimited, met opnieuw aansluitend een dispuut. Meer informatie zal binnenkort op de website te vinden zijn.
PEN Emergency Fund – Rudolf Geel van het PEF: via Amnesty is er 23.000 euro ontvangen, speciaal  bestemd voor Chinese schrijvers. Mede via onze bemiddeling. Waardering voor de ‘bemiddeling’ door PEN-voorzitter René Appel. Het bedrag is bedoeld om Chinese schrijvers te kunnen ondersteunen). Ook is er 6000 euro ontvangen via Bert de Groot. Rudolf Geel benadrukt dat Novib PEN + WiPC steunt, en dat Novib hecht aan de Oxfam-Novib Awards, maar dat de prijs wordt betaald/bekostigd door het PEF. Het PEF kent geen salariskosten en is de laatste jaren zeer gegroeid. Maar er zijn ook meer mensen die nu een beroep (kunnen) doen op het PEF. Er zijn nauwelijks financiële bijdragen van PEN International of nationale PEN-centra. Kortom, het budget van het PEF bestaat vrijwel geheel uit Nederlandse inbreng, zowel financieel als organisatorisch. Er is meer geld te besteden dan voorheen. Daarom heeft het PEF besloten om een second branch op te stellen: financiële ondersteuning (voor een jaar) voor auteurs, zodat deze kunnen schrijven. Momenteel zijn er 5 schrijvers die op deze wijze door het PEF ondersteund worden. In de loop van december komt er een folder van het PEF, om beter te kunnen werven en beter te laten zien wat het PEF is en doet. De folder is opgesteld in het Engels en is overigens nu al in te zien op de website.
Financiën. Dit betreft een financieel verslag van de eerst drie kwartalen van 2011 en een begroting voor 2012). Bijlagen liggen op tafel. Wim Jurg geeft een toelichting.  De financiële verslaglegging  van PEN zit in een overgangsfase. Vanaf volgend jaar kunnen we de officiële jaarrekening van dat jaar overleggen. We blijven dit jaar keurig binnen de begroting. De begroting voor 2012: dat is het laatste jaar van de oude systematiek. Daarom is die zo ongewijzigd mogelijk. Deze begroting is ook al meegestuurd met de subsidieaanvraag.  De begroting wordt ter goedkeuring aan de leden voorgelegd. Aan Jan Honout en Rudolf Geel het verzoek om op te treden als kascommissie als het financieel verslag over 2011 beschikbaar is (april 2012). Jan Honout en Rudolf Geel zeggen toe.
Website en andere digitale zaken. Bestuurslid Ruben van Gogh verzorgt de toelichting. PEN heeft een Twitter-account, een Facebook-account en een verbeterde website, waaraan nog steeds wordt gewerkt om die zo optimaal mogelijk te laten functioneren.
Nieuw beleid PEN Nederland. De leden worden ook verwezen naar de bijlage op de website. Voorzitter René Appel geeft een korte samenvatting van het door het bestuur voorgestelde beleid en licht de conceptbeleidsnota toe, de inhoudelijke richting en de daaraan gekoppelde activiteiten. We hebben gekozen voor één van de twee hoofddoelstellingen van PEN International. Wij vinden dat we nadrukkelijk voor de tweede doelstelling: freedom of expression moeten kiezen. Dat heeft consequenties voor de activiteiten en voor de organisaties waarmee we contact zoeken. In dit verband lijkt het zinnig in de toekomst te kiezen voor een zwaartepunt, bijvoorbeeld voor bepaalde regio. Zuidoost Azië lijkt in eerste instantie een logische optie, omdat we ervaring hebben opgedaan met China, maar de regio ligt nog niet vast.  Reactie en vraag van Barber vd Pol: gebeurt de keuze voor een regio in overleg met andere centra? Hester Knibbe: zou je dat niet moeten of kunnen koppelen aan de werkzaamheden van het European Network. Het bestuur sluit zich aan bij de suggestie dat we de keuze voor een regio afstemmen met andere centra.
Nieuwe statuten en huishoudelijk reglement. Voorzitter René Appel licht toe. Er was geen huishoudelijk reglement. De conceptstatuten zijn in de voorgaande bestuursvergaderingen door de bestuursleden besproken en ook voorgelegd aan een (gepensioneerde) notaris. Nu worden de conceptstatuten en het concept Huishoudelijk reglement aan de leden voorgelegd. Het feit dat alleen leden en ereleden stemrecht hebben tijdens de ALV moet nog worden toegevoegd. De conceptnotulen en het concept Huishoudelijk reglement kan niet tijdens deze ALV worden goedgekeurd, de leden vragen leestijd en kunnen de stukken mee naar huis nemen. De volgende ALV wordt belegd op 16 december in het Lodewijk van Deysselhuis. Aansluitend vindt er ook een bestuursvergadering plaats. De leden krijgen het verzoek thuis de stukken door te lezen en de op- en aanmerkingen door te geven.
Bestuurstermijnen
Bestuurslid Job Degenaar (WiPC-afgevaardigde) moet (volgens de huidige statuten) aftreden. Als de ALV de nieuwe statuten en het huishoudelijk reglement goedkeurt, kan hij deel uit blijven maken van het bestuur en gaat zijn expertise niet verloren. Met het oog hierop stelt het bestuur geen nieuwe kandidaat voor. Als de nieuwe statuten en het Huishoudelijk reglement daadwerkelijk passeren, blijft Job Degenaar aan.
Nieuwe leden
Op basis van de nieuwe statuten zal de ledenwerving anders verlopen. Daarom stelt het bestuur nu geen nieuwe leden ter goedkeuring aan de vergadering voor. We willen ook leden kunnen werven. Mensen kunnen zichzelf eveneens aanmelden. Dan beslist het bestuur over hun lidmaatschap.
Rondvraag en sluiting. Er zijn geen vragen voor de rondvraag. Voorzitter René Appel sluit de vergadering. Na de aansluitende ALV  van de VSenV, zal de jaarlijkse lezing worden verzorgd door Maarten Asscher (over gevangenisliteratuur).

My friends, writers and journalists from all over the world, in China and Russia, I would like to inform you that my people is being subjected to a genocide.

A week ago the forces of the Syrian regime stepped up its attacks on the rebellious cities, especially in the cities of Homs, Zabadani, the suburbs of Damascus, Rastan, Madaya, Wadi Barada, Figeh, Idlib and villages of the Zawiya mountain. In the past week, up until the moment in which I am writing these lines, more than a thousand martyrs fell, many of them children, and hundreds of homes were destroyed on top of their inhabitants.

The world’s blindness encouraged the regime’s attempt to eliminate the peaceful revolution in Syria, with an unrivaled repressive force. The support of Russia, China, Iran and the silence of the world in the face of the crimes committed in broad daylight, has allowed the regime’s killing of my people for the past eleven months. But in the last week, since February 2nd, the features of the massacre were made clear. The scene of hundreds of thousands of Syrians who took to the streets of their towns and villages on the night of the massacre of Khalidiya, the night of last Friday to Saturday, raising their hands in prayer and in tears, is heart breaking and puts the humanitarian tragedy of Syria in the center of the world. It is a clear expression of our feeling of orphanhood, resulting from our abandonment by the world, which is content by political and economic sanctions that do not stop murderers or restrain blood bathed tanks.

My people who faced death with bear chests and songs is being, in these very moments, subjected to a cleansing campaign. Our rebellious cities face sieges unprecedented in the history of world revolutions, preventing medical personnel to attend to the wounded, as field hospitals are being bombed in cold blood and destroyed. The entry of relief organizations is also prevented, phone lines are cut, and food and medicine are blocked to the extent that the smuggling of blood bags or Satamol tablets into the affected areas is considered a crime worthy of imprisonment in detention camps, the details of which will shock you one day.

In its modern history, the world has not yet seen valor and courage such as those displayed by the revolutionary Syrians in all our towns and villages, as the world has not yet seen such a silence, that is now considered a complicity in the murder and extermination of my people.

My people is the people of peace, coffee and music, that I wish you will taste one day, roses the fragrances of which I hope you will breathe one day, so that you know that the center of the world is today exposed to a genocide, and that the whole world is an accomplice to the spilling of our blood.

I can not say more in these difficult moments, but I hope you will take action in solidarity with my people, through whatever means you deem appropriate. I know that writing stands helpless and naked in front of the Russian guns, tanks and missiles bombing cities and civilians, but I have no wish for your silence to be an accomplice of the killings as well.

Khaled Khalifa

DAMASCUS

Zarganar wordt vrijgelaten

PEN Nederland heeft m.m.v. Poetry International en Stichting Schrijvers School Samenleving in het kader van een wereldwijde actie voor de mensenrechten in Birma, dichters en organisatoren gevraagd op en rondom Gedichtendag (26 januari jl.) aandacht te besteden aan het werk van dissidente Birmese dichters die in erbarmelijke omstandigheden verkeren of hebben verkeerd. Mede door de aanhoudende druk van mensenrechtenorganisaties als Amnesty International, Human Rights Watch en PEN International is er in Myanmar (de door het militaire regime bedachte naam voor Birma) een voorzichtige lente te constateren. De jarenlang door huisarrest geïsoleerde oppositieleidster Aung San Suu Kyi mag weer meedoen met de verkiezingen en enkele honderden politieke gevangenen, onder wie dissidente schrijvers, zijn vrijgelaten, zoals de bekende komiek-dichter Zarganar en de auteurs Thargyi Maung Zeya en Min Kon Naing. Overigens zitten er nog minstens 1500 politieke tegenstanders achter slot en grendel. Van de genoemde schrijvers is werk in het Nederlands vertaald dat gebruikt kon worden voor deze actie.

Bij het dichtersontbijt in de Harmonie in Leeuwarden en bij het Huis van de Poëzie in Utrecht heeft Ruben van Gogh Birmese poëzie voorgedragen, bij de 30 + 30 Dichters Marathon in Amsterdam (Perdu) deed Tsead Bruinja dit, bij de Poëziemarathon in Groningen (VERA) Tjitse Hofman en bij een poëziemarathon in Sneek en een poëzieavond in Harlingen Job Degenaar. Simon Oosting vertaalde het onderstaande gedicht in het Fries en droeg het voor bij de bijeenkomst in Sneek, waar ook Simen de Jong aandacht vroeg voor de mensenrechten in Birma. Ook elders in Nederland werd Gedichtendag benut om het publiek kennis te laten maken met deze Birmese dichters, zoals in Lelystad waar kunstenares Monica Maat posters heeft gemaakt voor een actie waarbij onder meer de gedichten van de Birmese auteurs de etalage een week lang sierden van boekhandel De Brunte en waar Dijkdichters in de bibliotheek de gedichten voordroegen. Ook elders in Nederland zijn soortgelijke initiatieven genomen.

PEN Vlaanderen droeg eveneens haar collegiale steentje bij: het Writers in Prison Committee van onze zuiderburen schonk aandacht aan de actie via de website van PEN Vlaanderen en stalde de gedichten uit bij een poëziebijeenkomst in café Den Hopsack, waar schrijver-presentator Frank De Vos, lid van het WiPC, ze voorlas.
PEN Nederland dankt iedereen die zich op deze manier vrijwillig heeft ingezet voor hun Birmese collega’s.

(sûnder titel)

it is mar goed dat myn foarholle plat is
omdat faak myn earm dêr rêste moat
efter my is it ljocht fan in moanne
net te sjen hjir yn Myitkyina dy ’t ik
mar freegje moat del te kommen

Zarganar
(oersetting: Simon Oosting)

Since the dawn of history till today, Egyptian pen, art and research have been an impregnable wall against the demise of our culture, and tools of building our renaissance over the decades . Creative Egyptians have made Egypt a Mekka for enlightenment , and a pioneer in the arts for the whole world .They are the fuel that leads the locomotive of the Arab nation .
Our gathering today, with such multitude ascertains the consensus and size of those who adopt the ideas of the Egyptian Creativity Front, in line with the current revolutionary tide in Egypt.

We may ,with no exaggeration, say that we have come with all Egypt, past, present and future with us .We are led by thoughts of Tahtawi , Muhammad Abdo ,Abdallah Al Nadim ,Tawfiq Al-Hakim, Abbas El Akkad, Taha Hussein , Lutfi Al Sayed , Salama Moussa, Jamal Hamdan , Hoda Shaarawi and Bint El Shate , with the experiences of Talaat Harb ,Ali Musharrafa and Sanhoury ,by the poems of Shawky ,Hafez , Ramy , Badie khairy , Beyram El Tunsy ,Salah Abdel-Sabour , Amal Dunqul , Abdul Rahman Al-Sharkawy ,Fouad Haddad, and Salah Jaheen .. with melodies and voices of Sayed Darwish , Abdel-Wahab , Umm kulthum , Al Qasabjy, AL Sunbati, and Abdel Halim hafez ..

With us the works of Naji Mahmoud Mokhtar, Mahmoud Said, Ragheb Ayyad ..plays and movies of Al Rihani, Yusif Wahby , Mahmud Al Meligy , Youssif Shahine, Salah Abu Seif , Kamal El Sheikh, Hussein Kamal, Ahmed Zaki ..
the literature of Naguib Mahfouz, Yahya Hakki and Yusuf Idris, Yahya E Taher Abdullah and Ibrahim Aslan .. the articles of M El Tabie , Mustafa and Ali Amin , Hassan Fouad Ahmed Bahaa El-Din and Salah Hafez .. the memory of Egyptian creativity abounds with figures . We also have with us the whole future of young innovators in all walks of creativity.

We have come realizing that the revolution of January 25th is the first real uprising of purely popular character . Evoked by their human heritage, the revolutionists revolted to liberate their will from those who tyrannized their home countries ,to purify it from corruption and to regain its dignity affronted by the system that subjugated the people.
We have come full of certainty that this revolution should continue until we get our freedom that does not only mean the people’s right to choose their rulers without oppression or fraud of will, but also means liberating the Egyptian will by removing all kinds of restrictions on freedom of thought , opinion and creativity . We do not exaggerate if we say that, without such liberation , no project of the renaissance is possible.
Freedom is the human nature since God has created Man , and made him His successor on earth , no despot could detract it by constitutions nor laws.
Today writers ,literary figures, poets and artists of this nation who were at the forefront of the Egyptian society that addressed the system of tyranny, and corruption of the former regime , their presence in the Tahreer Square when the January 25th great revolution broke out, gave a massive boost to the rebels in their difficult first days , to confirm that the makers of reason and conscience in our nation are also part of the new revolutionary vanguard.

We are here to confirm unequicovally :
- that we will not accept to disarm the soul and conscience of Egypt
- we will not tolerate changing the egyptian character deep rooted for thousands of years notwithstanding the sequence of invaders and occupiers who have tried and failed.
- we reject displacement of the Egyptian mind , just as we reject repressing it at home.
- we will not leave the hand that extends to tamper our cultural heritage starting with our eternal, monuments , nor our arts.
- we will not rest until Egypt returns to lead the scientific , literary, artistic and media of the Arab World .
- we have come to stand united in the face of those who want to extinguish the power of enlightenment in Egypt.
- we will not accept terrorizing the minds and expiation of thinking , nor considering those who oppose the Military Junta as traitors , or thoe who attack the currents, which call themselves religious are infidels.
•​because we are part of this society, we protect its constants and reject the use of the word (constants of the community) as a pretext to limit and restrict the freedom of creativity.
- we will use every means of pressure and objection to express our rejection of prejudice against the freedom of thought , opinion, and creativity, even if the price is our lives .. We prefer to die for our country , than be condemned by future generations for neglect of their freedom , and indifference in the face of extinguishing the light of their future.
We have not been honoured with martyrdom at the beginning of the revolution, but we will proceed with the intention , and we will defend the freedom of opinion , thought and creativity and mobilize crowds from all over the country with whom we will move, no difference between the public of a mosque or a church , university students , factory workers , residents of compounds and the provinces.
And so we pledge that
- our revolution will not subside as long as there is a poor hungry Egyptian , whose fellow citizen who has looted billions , enjoys unduely wealth..
- our revolution will not subside as long as thousands of our sons and our brothers who insisted to continue their revolt are in prisons
- our revolution will not subside until all Egyptians , of all religions, sex, colors, or social classes participate in shaping their own future .
- our revolution will not subside until the rule of law is uphel , and we stand equal before the law , no accused comes to trial in a plane , while an innocent is dragged in the streets or is tied wounded by handcuffs in his bed .
- our revolution will not subside before those who killed the martyrs and wounded and injured and dragged protesters and stripped their bodies are fairly prosecuted, whether their crimes were committed in the early days of the revolution , or in Maspero, or the Balloon theatre ,or the Embassy of Israel,or Mohamed Mahmoud street, or the Council of ministers.
- our revolution will not subside until the dignity of any egyptian is the dignity of the whole nation , and every citizen is given the right of education, medical treatment,and enjoys material and cultural. services .
Finally, the future will come only when all the windows are open for the energies of Egyptian creativity ,with the confirmation that we are not a political party and do not want to be , all what we aim at is building of a capable emerging , triumphant Egypt .

Graag nodigt uitgeverij De Geus u uit op vrijdag 3 februari in het Humanity House te Den Haag. René Appel, voorzitter van PEN Nederland, zal als presentator en moderator optreden. Onder de sprekers zijn Tienchi Liao (directeur van het Independent Chinese PEN Centre), Ma Jian (schrijver) en Yang Lian (dichter). Liu Xiaobo voert al jaren een niet-aflatende strijd voor de mensenrechten in China. In 2010 won hij daarvoor de Nobelprijs voor de Vrede, maar omdat hij wegens zijn activiteiten opgesloten zat heeft hij deze prijs nooit kunnen ontvangen. Sinds zijn gevangenisstraf voert Amnesty campagne voor zijn vrijlating.
Liu Xiaobo werd onder meer opgesloten vanwege zijn betrokkenheid bij het manifest Charta 08 en door diverse essays die van zijn hand verschenen. Deze essays en Charta 08 zijn met overige stukken van zijn hand gebundeld in het boek Ik heb geen vijanden, ik ken geen haat. De teksten staan symbool voor Xiaobo’s enorme inzet.

Asieh Amini verliet Iran in 2007 na vijf dagen opsluiting in Irans beruchte Evin-gevangenis vanwege haar protest tegen de opsluiting van collega-activisten. Momenteel woont zij in ballingschap in Noorwegen. Daar blijft zij spreken tegen sociaal onrecht, en schrijft ze poëzie en non-fictie. Bovendien is zij actief in de ‘Stop Stenigen Voor Altijd Campagne’, die voorvallen van steniging in Iran volgt, ervan verslag doet en bewijs verzamelt.
De volgende schrijvers ontvangen ook de Oxfam Novib / PEN-Award, maar zijn niet aanwezig op de uitreiking:
- Mikhail Beketov, de Russische journalist en voormalig redacteur van de onafhankelijke krant ‘Khimkinskaya Pravda’
- Rachid Nino, de Marokkaanse redacteur van het dagblad ‘Almasae’ en eigenaar van de ‘Massae Media Group’,
- Jesus Lemus Barajas, de Mexicaanse journalist en schrijver, voormalig redacteur van het dagblad ‘El Tiempo’
- Alhaj Warrag en Abdul-Moneim Suleiman, respectievelijk Soedanese oprichter en hoofdredacteur van de Arabische krant ’Ajras el Hurriya’.
Na de uitreiking volgt het PEN dispuut: Naema Tahir gaat in gesprek met Asieh Amini en de schrijfsters Leila Chudori (Indonesië) en Bejan Matur (Turkije) over vrouwenrechten en seksualiteit. Kader Abdolah spreekt het slotwoord.
De uitreiking van de Oxfam Novib/ PEN-Award maakt deel uit van ‘Writers Unlimited Winternachten festival’ dat van donderdag 19 t/m zondag 22 januari plaatsvindt in Den Haag.

Programma:

16.30 uur Farah Karimi, algemeen directeur van Oxfam Novib, opent de middag namens Writers Unlimited, PEN Nederland en Oxfam Novib
16.40 uur Lionel Veer, mensenrechtenambassadeur, vertelt over de laureaten en reikt de prijs uit.
16.50 uur in ontvangstneming van de prijs en dankwoord.
17.00 uur Naema Tahir leidt het gesprek met winnaar en enkele betrokkenen.
17.50 uur Kader Abdolah spreekt slotwoord uit.

Locatie:
Theater aan het Spui, Den Haag, Spui 187, 2511 BN Den Haag, 16.30 uur- 18.00 uur

‘Misschien moeten jullie wat minder aan je geweten en wat meer aan de Birmezen denken.’ – Ramsey Nasr (uit: In de gouden buik van Boeddha, De Bezige Bij, Amsterdam 2010)

Sinds  oktober  2010  heet  Birma  (±  50  miljoen  inwoners)  ‘Republiek  der  Unie  van  Myanmar’,  een  benaming  die  bedacht  is  door  de  huidige  machthebbers.  Op  31  januari  2011  maakte  een  nieuwe  grondwet  formeel  een  einde  aan  de  dictatuur.  Veel  militairen  namen  ontslag  bij  het  leger  om  zodoende  plaats  te  kunnen  nemen  in  de  nieuwe  ‘civiele’  regering.    De  autoriteiten  hebben  politieke  hervorming  beloofd.  Eind  2010  werd  onder  grote  internationale  druk  Nobelprijswinnares  en  oppositieleider  Aung  San  Suu  Kyi  vrijgelaten,  evenals  de  bekende  komiek/dichter  Zarganar,  samen  met  een  honderdtal  andere  dissidenten.  Een  eerste  stap.  Het  lijkt  erop  dat  de  deur  op  een  kier  is  gezet.  Toch  zitten  er  nog  minstens  1500  politieke  tegenstanders  van  het  militaire  regime  achter  slot  en  grendel,  onder  wie  tientallen  schrijvers,  die  met  behulp  van  vaag  geformuleerde  wetten  veroordeeld  zijn  tot  lange  celstraffen.  Ongeveer  de  helft  zit  gevangen  om  hun  vreedzame  deelname  aan  de  protesten  van  de  Saffraanrevolutie  (de  monnikenopstand  in  2007,  genoemd  naar  de  kleur  van  hun  gewaden).    In  de  gevangenissen  is  gebrek  aan  voedsel,  water  en  medische  zorg.

Politieke  gevangenen  worden  veelal  vastgehouden  op  plekken  ver  weg  van  het  thuisfront,  waardoor  familieleden  zelden  langs  kunnen  komen.  Een  groot  aantal  van  hen  wordt  mishandeld,  gemarteld  of  lang  in  eenzame  opsluiting  vastgehouden.  Ernstige  schendingen  van  humanitair  recht  kunnen  in  Birma  straffeloos  worden  begaan.  Het  is  een  verheugende  ontwikkeling  dat  er  zeer  recentelijk  honderden  politieke  gevangenen  zijn  vrijgelaten  onder  wie  ook  de  dichters  van  wie  u  in  het  onderstaande  werk  aantreft.  Juist  nu  is  het  belangrijk  internationale  druk  op  de  machthebbers  te  blijven  uitoefenen.  Een  open  deur  is  immers  makkelijker  verder  open  te  duwen  dan  een  dichte.  Door  gedichten  van  bekende  Birmese  dissidente  schrijvers  wereldwijd  te  verspreiden  kunt  u  de  druk  helpen  opvoeren.    

PEN  Nederland  vraagt  u  daarom  bij  uw  optredens  op  en  rondom  Gedichtendag  2012  poëzie  voor  te  lezen  van  deze  Birmese  collega’s,  die  in  benarde  omstandigheden  hebben  verkeerd.  Laten  we  daarbij  vooral  hun  vrijlating  vieren.  In  het  onderstaande  treft  u  enkele  in  het  Nederlands  vertaalde  gedichten  van  hen  aan.

Thargyi Maung Zeya

Thargyi Maung Zeya is de artiestennaam voor U Zeya (Rangoon,1953), dichter/journalist voor de verboden zender Democratic Voice of Burma. Werd 16 april 2010 gearresteerd, kort nadat zijn zoon Sithu Zeya gearresteerd werd vanwege het maken van foto’s van de bombardementen in Rangoon tijdens het Waterfestival (dat traditioneel het boeddhistische nieuwe jaar inluidt). Tijdens martelingen bekende hij dat zijn vader een journalist was voor de DVB.
U Zeya werd voor het eerst in 1976 gearresteerd wegens deelname aan een studentenstaking. Als politiek activist heeft hij een lange geschiedenis. Zijn proces, dat februari 2010 eindigde, vond plaats in de gevangenis, met als enige getuige de politie. Hij werd veroordeeld tot 13 jaar cel op grond van overtreding van de immigratiewet, het hebben van onwettige contacten en overtreding van de elektronica-wet.

MIJN ZOON, JE WERD VOLWASSEN

Als je hartstochtelijk je waardering kunt tonen
voor deze bewaker, die je cel met luide stappen
en hooghartig gezicht nadert
dan ben je, mijn zoon, volwassen.

Als je kunt hopen dat er een nieuwe dag aanbreekt
wanneer heel de wereld donker wordt
zich overgevend aan martelaarsdeugden
dan ben je, mijn zoon, volwassen.

Als je bewijzen kunt dat het waar is
dat geduld als een geestestoestand
machtiger is dan fysieke kracht
dan ben je, mijn zoon, volwassen.

Als je uit respect voor de reis van je voorouders
die getroffen werden door giftige pijlen
kunt vliegen boven de giftige pijlen
dan ben je, mijn zoon, volwassen.

Als je afval kunt veranderen in schoonheid
dan ben je, mijn zoon, volwassen.

Als je je moeilijkheden beschouwt
als nieuwe uitdaging voor je kansen
dan ben je, mijn zoon, volwassen.

Thargyi Maung Zeya
Vertaling: Job Degenaar (vanuit de Engelse versie van Wai Phyo Aye)

Als fel tegenstander van het militaire bewind van Myanmar heeft de bekende komiek en dichter Zarganar, pseudoniem voor Maung Thura (Rangoon, 1961), de afgelopen 15 jaar meerdere keren in een cel doorgebracht. Hij is in februari 2009 door een geheime rechtbank veroordeeld tot 35 jaar gevangenisstraf in de beruchte gevangenis in Myitkyina omdat hij tegenover de buitenlandse pers het trage handelen van de regering laakte na de cycloon Nargis in mei 2008, waarbij circa 80.000 mensen omkwamen. Zarganar begon zelf na de ramp een particuliere hulpactie voor de overlevenden. Op 12 oktober 2011 kwam hij, tesamen met andere gevangenen, plotseling vrij door een algehele amnestieregeling.

Zonder titel

Gelukkig dat mijn voorhoofd plat is
aangezien mijn arm daar vaak moet rusten
Achter me is er het licht van een maan
onzichtbaar hier in Myitkyina, die ik
maar moet vragen langs te komen

Zarganar
Vertaling: Job Degenaar, vanuit de Engelse versie van Vicky Bowman

MIJN EED VAN BLOED

Achter eindeloze rijen ijzeren tralies
Kunnen ze me gevangen houden.

Met de hitte van zeven zonnen
Kunnen ze me roosteren.

Met een bataljon bruten
Kunnen ze me bewaken.

Maar als ik met mijn scharlaken bloed
De hemel helemaal rood zou sproeien
Dan zouden de tralies smelten
Dan zouden de bruten knielen
Dan zouden hun zonnen voor mij in het stof kruipen.

(11 november 1988)

Zarganar
Vertaling: Babeltranslations, vanuit een Engelse versie waarvan de vertaler onbekend is
Uit: Gevangen woorden, Babel BV, Utrecht 2009 (uitgave i.s.m PEN Nederland)

Min Kon Naing (Rangoon, 1962) is een legendarische figuur bij de studentenbeweging in Birma. Tijdens de landelijke democratische opstand in 1988 prikkelden zijn opvattingen, speeeches en gedichten de democratische ambities van het volk. In 1989 werd hij door het militaire regime beschouwd als een bedreiging en tot 20 jaar gevangenisstraf veroordeeld.
In 2004 kwam hij vrij, maar werd opnieuw gearresteerd in 2007, samen met dertien andere vooraanstaande politiek-activisten, vanwege het organiseren van vreedzame protesten tegen voedselprijzen. Deze protesten leidden tot de monnikenopstand die met geweld door de militaire autoriteiten werd onderdrukt. In 2008 werd Min Kon Naing tot 65 jaar gevangenschap veroordeeld voor zijn rol in het organiseren van de demonstraties.

VERTROUWEN

Ter nagedachtenis van onze kameraden
die hun leven hebben geofferd voor ons nationaal proces
spreek ik plechtig dit vertrouwen uit.
Als in deze onvoltooide revolutie
mijn bloed niet rood genoeg zou zijn
bespat me dan met jouw bloed
als een toverdrankje dat me dapper maakt
Als in deze onvoltooide revolutie
mijn ziel door angst gegrepen werd
aarzelde en moed ontbeerde
laat dan jullie zielen de mijne binnengaan
en leid me verder.
Als in deze onvoltooide revolutie
ik een verrader werd van ons dappere volk
en onbedachtzaam en roekeloos handelde
bestraf me dan vernietigend
met je flinke pauwenpoten.
Als in deze onvoltooide revolutie
ik mijn leven halverwege op moest offeren
dan is er geen droefenis om deze wereld te verlaten.
Als bij een plicht die vervuld is, zal ik geloven
dat mijn ziel zich met vreugde verhief
en terwijl ik onze pauwenvlag ophoud
wapperend in de wind, zal ik gaan naar waar je bent.
Verwelkom me met open armen.

Min Kon Naing
Vertaling: Job Degenaar, vanuit de Engelse versie van Kyaw Thura